|
Syndicaat van Vlaamse Huisartsen vzw
|
 |
|||||||||||||||
| |||||||||||||||||
|
|
Proffen betogen niet, het voetvolk wel!
In De Standaard van 22 september lieten de professoren huisartsgeneeskunde weten dat ze niet deelnemen aan de artsenbetoging nu zaterdag. Onze hoogleraren stappen dus niet mee. Het voetvolk zal echter wel aanwezig zijn.
Het is toch nuttig om even na te denken, waarom deze proffen hun ivoren toren verkiezen. Want zoals goede wetenschappers “bestudeerden” zij de betogingsleuzen en kennen ze uiteraard het werkterrein (?)
Net zoals het “betogingsvoetvolk” stellen ze vast dat er problemen zijn in de huisartsgeneeskunde ( hun academisch werkterrein!). Ik citeer slechts enkele van hun bedenkingen: toenemende werkdruk, de vergrijzing, toenemende complexiteit van zorgvragen, grotere noodzaak tot snellere thuisopvang, dalend aantal kandidaat-huisartsen, nood aan modernisering van praktijkvoering.
We zijn uitermate blij, dat ook onze academische collega’s verwijzen naar het OESO-rapport, waarin onze Belgische overheid aangemaand wordt om de eerste lijn beter te ondersteunen.
Fouten maken onze academici wel in de passages waarin ze onze slogans ontleden. “Geen geneeskunde zonder artsen” is inderdaad een stelling van André Wynen. Het SVH, de belangrijkste huisartsenorganisatie in de betoging, heeft echter doelbewust deze “VAS-slogan” aangepast: “geen geneeskunde zonder huisartsen!”. Dit betekent niet dat wij onze collega’s specialisten willen uitsluiten! Neen, we stappen met hen op in dezelfde betoging! We zijn samen met hen tegen de verdere betutteling en bureaucratisering van ons werk! We leggen echter de nadruk op wat wij, huisartsen te bieden hebben.
Huisartsen hebben een heel specifieke opdracht in het gezondheidszorg-landschap. Ze hebben ook een project aan te beiden. Gezondheidszorg zal slechts aan onze vergrijzende bevolking kunnen gewaarborgd blijven indien huisartsen daarin verder ondersteund worden. Het aanbieden van een kwalitatieve betaalbare geneeskunde aan de bevolking zal slechts kunnen indien deze basiszorg toevertrouwd wordt aan de huisartsen. Onze hele gezondheidszorg is nu uitgetekend vertrekkend vanuit onze ziekenhuisstructuren. Duur en hoog technologisch. Dit is zonder meer het gevolg van het feit dat onze beleidsmensen zich steeds laten adviseren door mensen die in dit model zijn groot gebracht. Indien we werk willen maken van een ander en betaalbaar model, dan moet de minister aan tafel gaan met andere gesprekspartners. De gesprekspartners uit de eerste lijn, het dagdagelijks werkterrein van de huisartsen. Het SVH staat hiervoor klaar. Het SVH eist hiervoor zijn erkenning op. Wat houdt onze proffen tegen om mee deze erkenning te eisen voor de huisartsen die zij opgeleid hebben?
Het SVH vraagt geen “blanco cheque”. Ook het SVH zal haar maatschappelijke verantwoordelijkheid opnemen, zodra we toegelaten worden tot deelname aan de officiële overlegstructuren. Een “salondiplomatisch” gesprek, zoals we vorige week vrijdag aangeboden kregen op het kabinet van de minister, daar bedanken we echter voor indien de erkenning van onze representativiteit niet aanvaard wordt. In het opnemen van onze verantwoordelijkheid verdedigen wij, net zo goed als onze professoren, dat het medisch handelen wetenschappelijke (Evidence based Medicine) richtlijnen moet volgen. We klagen echter aan dat deze “EBM-regels” door onze overheid misbruikt wordt: De overheid vervormt de richtlijnen tot “Budget Based Medicine”!
Dat het SVH de wetenschappelijke ondersteuning van ons beroep belangrijk acht, hebben we ook benadrukt, door 24 september ook uit te roepen tot “dag van de huisarts”. Want de gelijktijdige organisatie van het zesde “eerstelijnssymposium” te Leuven ligt ons immers ook nauw aan het hart. Het SVH zal ook daar aanwezig zijn. We worden op het symposium vertegenwoordigd door onze ondervoorzitter.
In hun betoog stellen onze hoogleraren ook dat er een modernisering nodig is van de praktijkvoering. Meteen koppelen ze dit aan een “nodige ondersteuning van groepspraktijken”. Laat ons hier geen verwarring zaaien. Ook wij geloven in een huisartsgeneeskunde met groepspraktijken. Maar de realiteit van vandaag toont dat er in Vlaanderen nog steeds meer solo-huisartsen zijn. En nog nooit werd er aangetoond dat de kwaliteit van de huisartsenzorg in een groeppraktijk beter is dan in een solo-praktijk. Ook “solo-huisartsen” willen samenwerken. Ook solo-huisartsen willen de stap zetten naar samenwerkingsverbanden. We zijn er ook van overtuigd dat samenwerkingsverbanden op langere termijn zullen uitmonden in groepspraktijken. Maar met de noden van vandaag hebben zowel groepspraktijken als solo-huisartsen nood aan extra middelen, nood aan extra ondersteuning.
U ziet: de huisartsen, die dagdagelijks patiënten verzorgen, gaan om deze redenen betogen in Brussel. Om bijna dezelfde redenen blijven onze academici in hun ivoren toren. Een ivoren toren, die opgebouwd werd “ter ondersteuning” van wat het betogende voetvolk vraagt. Maar deze ivoren toren is gebouwd op wetenschappelijke projecten. En de overheid is de belangrijkste financier van deze projecten.
We begrijpen collega’s professoren, dat jullie niet durven betogen tegen jullie broodheren. Wij, het voetvolk, opgeleid aan uw universiteiten, wij zullen de klus wel klaren.
Dr. Herman Moeremans Huisarts te Willebroek Bestuurslid SVH
|
|
Start | Deze site is eigendom van het SVH. Voor vragen over deze website kunt u contact opnemen via web▲master_svh@telenet.be.
Het SVH-vzw kan niet worden verantwoordelijk
gesteld voor gebeurlijk verkeerd gebruik van deze site.
|
