Geachte redactie,

Naar aanleiding van het akkoord dat Parket en Brusselse huisartsen bereikten kreeg minister Renaat Landuyt de mogelijkheid om te reageren in Uw krant. Ik ben blij dat de minister alleszins aandacht geeft aan dit probleem, want toen Vlaamse huisartsen hem uitnodigden om op 30 oktober over dit thema samen na te denken, bleef hij afwezig: hij ontving op dat ogenblik liever motorrijders in Brussel.

Ik ben blij dat de minister bereid is aandacht te geven aan dit probleem, maar ik sta verstomd bij zijn reactie. Hij heeft duidelijk helemaal niet begrepen waarover het gaat. De artsen vragen helemaal geen gedoogbeleid. Neen, we vragen enkel dat we tijdens onze dienstronden erkend worden voor wat we doen. We hebben namelijk een maatschappelijke opdracht. We verlenen een dienst aan de bevolking. Onze voertuigen zijn op dat ogenblik “voertuigen van openbaar nut”.

Wij vragen dus niet meer of niet minder dan de tolerantie, die de minister ook opbrengt voor andere diensten van openbaar nut. Gaat de minister vragen dat een ziekenwagen bekeurd wordt als die – op een niet storende wijze – deels op het voetpad staat bij het ophalen van een patiënt? Gaat de minister vragen dat een politiewagen bekeurd wordt wanneer die tijdens een interventie, als er geen andere vrije parkeerplaats is, een gehandicaptenplaats inneemt? Gaat de minister opleggen dat een wagen van de openbare gasmaatschappij parkeertickets betaalt, indien ze op een betaalparking staan tijdens het herstellen van een gaslek?

Op het ogenblik dat in Brussel goede overeenkomsten werden gemaakt tussen huisartsen en parket, toonde men zich in Kortrijk van zijn “kortzichtige” kant. Daar worden artsen beboet met 160 euro wanneer zij uit noodzaak op de stoep parkeren. In mijn eigen thuisbasis vond onze burgemeester het nodig om een “parkeerkaart” aan de medische en paramedische beroepen aan te bieden voor 125 euro per jaar! Dit maar om te zeggen dat er in dit land helemaal geen beleid is terzake. Als we de ronde van Vlaanderen maken, dan blijkt dat afspraken omtrent parkeerbeleid voor de professionelen van de thuiszorg sterk verschillen van gemeente tot gemeente. En als minister Landuyt een voorbeeld wil: dat hij even informeert bij zijn baas Steve Stevaert. Want die biedt in Hasselt thuiszorgers gratis parkeerfaciliteiten.

Het staat buiten discussie, dat ook artsen het verkeersreglement moeten naleven. Maar in de toenemende verkeersdrukte wordt het alsmaar moeilijker om onze maatschappelijke taak – de dienstverlening die wij brengen – op een vlotte manier bij de zwakkere patiënten aan te bieden. Het is niet meer zo vanzelfsprekend dat een huisarts snel tot bij een patiënt in nood geraakt. Nochtans weten de “kassiers” van onze gezondheidszorg dat huisartsen op goedkope wijze kwaliteitsvolle geneeskunde brengen bij patiënten, die volgens andere modellen zouden terechtkomen in duurdere hospitalisatie-circuits.

Wanneer komt hiervoor erkenning vanwege de politici? Zij beloven reeds jaren steun aan de thuiszorg. Maar de minister van mobiliteit getuigt hier dat hij eerder thuiszorg nog meer wil bemoeilijken.

Dr. Herman Moeremans

Huisarts

Bestuurslid SVH