KUNSTCOLLECTIEF

BEELDSPRAAK

TENTOONSTELLING

ONDERWEG

Dr. Ward de Geest is huisarts te Brasschaat

Hugo De Bie is milieudeskundige op rust (Monsanto)

Hugo Visser is leraar nederlands te Merksem.

Peter Kempernaars is beeldhouwer.

Ward De Geest was gezegend met een vader die werkte bij Gevaert Fotoproducten in Mortsel. Het was dan ook heel normaal dat Ward de woordjes foto en fotografie in de genen meekreeg.

Maar... toen hij als zevenjarige zijn eerste fotootjes toonde kreeg hij van vader een zware onvoldoende met daarbij nog als straf: fotoles volgen bij een collega van vader. Maar de fototoekomst van de knaap zag er niet rooskleurig uit want de bijles kreeg niet de interesse die ze verdiende evenmin als het Agfa-Gevaert-pocket toestelletje dat jarenlang ongebruikt bleef.

In zijn veertiende jaar zag hij plots het licht en ook de kans om zijn eerste spiegelreflex camera te kopen, het was een Oost-Duitse Praktica.

Hij schreef zich in bij een jeugdfotoclub in Berchem en installeerde, in het ouderlijk huis, een lichtdichte kamer, een doka met warm en koud stromend water en 130 volt.

Tijdens zijn humaniora bleek hij voor zijn ouders een plichtsbewust, ijverig student want hij was van zijn studeerkamer niet weg te houden.

Zo leek het althans, maar dat studeren deed hij voornamelijk… in zijn doka.

Na zijn studies hervatte hij het fotowerk, schreef zich in bij de Brasschaatse fotoclub en behaalde er verschillende prijzen en medailles in nationale en internationale wedstrijden.

Het werd een periode waarin kleur, zwart-wit en alle fotografische donkere kamertechnieken de revue passeerden.

Fotografie mag dan wel gebaseerd zijn op een grote technische vaardigheid, het is ook een boeiende en interessante kunstvorm waarin de kunstenaar zijn traject zelf moet uitstippelen en uitbouwen.

Daarom volgde hij gedurende enkele jaren de lessen fotokunst aan de Kunstacademie te Brasschaat.

Steeds weer bleef en blijft hij gefascineerd door de mens en zijn omgeving. Niet alleen de kleurige landschappen, maar vooral wie en wat er beweegt in een landschap of een omgeving bleef hem interesseren. Of dat nu is aan het Lobroekdok, in zijn straat, aan de A12 of in een Toscaans landschap, de verwondering over de combinatie medemens en natuur laat hem nooit los.

Door deze filosofische benadering, naar ik vermoed een toegevoegde waarde aan zijn beroep als geneesheer, neemt hij ons mee naar mooie, typische locaties.

In kleur of zwart-wit laat hij ons telkens weer “meekijken en meebeleven”.

Dit is doorleefde en geëngageerde fotografie.

Met het kunstcollectief “Beeldspraak”, dat hij vier jaar geleden oprichtte, zocht hij ook nog andere kunstenaars om samen hun persoonlijke creatieve visies te bundelen tot een kunstcollectief. Langzaam zochten ze hun weg om, via hun eigen diverse, specifieke invalshoeken, te gaan samenwerken aan hun thema “Onderweg”.

Het werd een lange wandeling en een verrijkende ontdekkingstocht met de camera in de hand.

Tijdens deze creatieve tocht naar “Onderweg”, die startte met twee fotografen, zijn ook nog een dichter en een beeldhouwer de groep komen versterken. Hun bijdrage resulteert in een ruimere, aanvullende en verrassende dimensie.