Onze trouwe SVH medebestuurder Jos De Cleene is zaterdag ll. overleden na de viering van zijn 50 jarig artsendiploma door de provinciale raad van Oost-Vlaanderen.

Op zijn 75e verjaardag, dat tevens het jaar was van zijn gouden huwelijksjubileum.

Jos was een man van plichten: ook toen het moeilijk en heel moeilijk werd woonde hij plichtsgetrouw alle  bestuursvergaderingen van het SVH bij, en bleef hij er niet onopgemerkt.

Jos beschikte over een sterke wil en een sterke overtuiging, hij was huisarts en Vlaming.

Die overtuiging werd geschraagd door een scherpe intelligentie en een rijke gaven van zijn gemoed.  Zo was het logisch dat Jos reeds bij het begin van zijn loopbaan als huisarts dienstbaar was in de lokale kring, en later bij de orde en in de beroepsverdediging, met een inzet en vanzelfsprekendheid die hem kenmerkten.

Medestichter van de VBO (Vereniging Belgische Omnipractici) / GBO na de artsenstaking 1964, bleef hij daar actief als bestuurder tot hij in 1995 medestichter werd van het SVH.  Een Vlaams huisartsensyndicaat: Vlaams en voor de Huisartsen! 

Daar heeft Jos, samen met de andere stichters, en met de heel beperkte middelen waarover ze beschikten, een stuk evolutie in het denken en de organisatie van de huisartsengeneeskunde gerealiseerd.

Met de vernieuwing in het SVH bestuur vorig jaar had Jos het aanvankelijk heel moeilijk.  Maar ook daar deed hij meer dan zich neerleggen bij de feiten, hij integreerde zich zonder stijl of persoonlijkheid prijs te geven zonder zijn jeugdidealen ontrouw te zijn.

Jos De Cleene was ongetwijfeld een heel markante indrukwekkende huisartsfiguur in de naoorlogse huisartsenwereld in ons land.  

Hij bleef ijveren voor betere werk- en levensituatie voor de huisartsen, en deed dat samen met andere huisartsen in een reeds ver en wazig geworden verleden: Etienne Anciaux, Louis Symons, Joseph Declerck, Michel Vrayenne en zoveel anderen, en zeker niet te vergeten Albert Coelis.

Onze ganse ploeg bestuurders treurt om het verlies van een oudere broer, een brugfiguur tussen verleden en toekomst.

We delen in het verdriet dat zijn trouwe echtgenote treft, zijn kinderen en allen die hem lief hebben.