Nathalie Carpentier  23.12.04 

Vorig jaar legden de Belgische huisartsen 18 miljoen huisbezoeken af en deden ze 28,4 miljoen raadplegingen. In vergelijking met 1980 betekent dat we zijn geëvolueerd van meer naar minder huisbezoeken en van minder naar meer raadplegingen. De kentering voor het bezoek aan huis is gekomen rond 1992. Sindsdien is het aantal huisbezoeken gestaag blijven dalen.

De raadplegingen zijn wel gestegen van 20,7 miljoen in 1980 naar 28,4 miljoen vorig jaar. Sinds 1999 kunnen huisartsen echter, ook een nieuwe prestatie d aanrekenen, namelijk het globaal medisch dossier. Dat brengt het totale aantal huisartsenprestaties in 2003 op 49,3 miljoen tegenover 44,6 miljoen in 1980. Globaal genomen een toename dus maar de helft van die groei is toe te schrijven aan de bevolkingsstijging. Daardoor bedraagt de netto stijging per jaar amper 0,23%. 

Als je enkel naar de consultaties kijkt, dus enkel de huisbezoeken en de raadplegingen en niet het globaal medisch dossier, ligt het aantal consultaties echter onder het niveau van 1989. “Dat illustreert de verschuiving die de laatste jaren gebeurt in de richting van de specialisten”, verduidelijkt dokter Paul Vandaele van het Syndicaat van Vlaamse huisartsen. “Er is al jaren sprake van om de eerstelijnszorg te verbeteren, maar tot nu is er niet voldoende gebeurd.”

Aan de zijde van de huisarts kunnen verschillende factoren het dalend aantal huisbezoeken verklaren. “De vervrouwelijking van het beroep en de wens van startende huisartsen om regelmatigere werkuren te hebben, spelen daarin zeker een rol”, verduidelijkt Vandaele. “Huisbezoeken zijn ook minder rendabel geworden. Huisartsen besteden meer tijd aan een huisbezoek dan tien jaar geleden. Vroeger kon je drie à vier huisbezoeken per uur doen, nu is dat veeleer twee à drie. Artsen geraken ook minder snel ter plaatse door het toegenomen verkeer.”