2001.... Collega Felix Kenens haalde toen de algemene pers. De wijze waarop hij getuigde hoe hij als terminaal zieke, toch genoodzaakt was zijn dagtaak als huisarts weer op te nemen, werd gehoord. Het was duidelijk: voor de huisarts geldt geen sociale zekerheid… maar onzekerheid. Toenmalige minister van sociale zaken, Frank Vandenbroucke was blijkbaar oprecht ontroerd. De beloften die hij toen deed werden via het VTM-programma van Goedele Liekens in heel Vlaanderen gehoord.

België is in Europa een buitenbeentje: enkel hier wordt op het vlak van sociale rechten nog een onderscheid gemaakt tussen werknemers en zelfstandigen. Vanzelfsprekende rechten voor de enen, worden voor de anderen een onbetaalbare strop. We geven slechts enkele voorbeelden:

• Bij ziekte ontvangt de arts de eerste maand geen vergoeding.

• Pas na die eerste dertig dagen is er een vergoeding bij werkonbekwaamheid: 38,67 €/dag (met gezinslast) of 29,01 €/dag (zonder gezinslast). Per maand respectievelijk 1005,42 en 754,26 € (slechts 26 dagen worden betaald!).

• De sociale lasten moeten door een arts echter de eerste maanden - in sommige situaties kan dit zelf zes maanden duren - verder doorbetaald worden: dit betekent zonder meer dat de volledige vergoeding meteen moet teruggestort worden.

• De arts krijgt pas een volledig pensioen na een loopbaan van 45 jaar (dan is hij/zij 70 jaar). Dit pensioen bedraagt momenteel 935,11 €/ maand voor een alleenstaande en 1168,89 € /maand voor een gezinspensioen.

• Zwangerschapsverlof: dat is gewoon onbestaande.

• Arbeidsongevallenverzekering: niet voor artsen.

• Artsen zijn slechts verzekerd voor grote risico’s, tenzij ze zelf bijbetalen voor de aanvullende verzekering. Wanneer medische zorg echt nodig wordt, loopt de rekening vaak op. “Medische monsters” voor eigen gebruik zijn echt geen oplossing.

De terecht ontroerde minister Vandenbroucke beloofde dat dit zou veranderen. Een eerste stap was in de maak: mensualisering van sociale bijdragen was beloofd. Hierdoor zou de werkonbekwame arts alleszins sneller verlost worden van de verplichting om tijdens de ziekteperiode de sociale bijdragen te betalen. Maar de paarse regering heeft deze belofte ter gelegenheid van één van haar “super-ministerraden” ingeslikt. Terwijl de arts voortdurend bezig is met het sociaal welzijn en de sociale zekerheid van zijn patiënten, is hijzelf nauwelijks beschermd als er met hem iets gebeurt!

Huisartsen worden meer dan eens de spil genoemd in de gezondheidszorg. Een zorg waar we allemaal willen aan meewerken om die op een sociaal aanvaarde manier beschikbaar te stellen voor onze patiënten. Meer dan eens vraagt onze overheid ook inspanningen van de artsen, om gezondheidszorg binnen de sociale zekerheid betaalbaar te houden. Meer dan eens wordt beroep gedaan op de sociale ingesteldheid van de artsen. Maar aan diegenen die de grootste inspanning doen voor de sociale zekerheid van allen, wordt sociale bescherming ontzegd.

Huisartsen hebben de laatste decennia meer dan hun steentje hierin bijgedragen. Binnen het gezondheidsbudget is het budget van de huisartsen immers nooit overschreden. Integendeel: een jaarlijkse onderschrijding van het huisartsenbudget breekt de huisartsen zuur op: het beschikbare geld diende immers om andere begrotingsposten bij te sturen. Het voorschrijven van generieken door de huisartsen betekent jaarlijks een besparing van honderden miljoenen euro’s op het geneesmiddelenbudget!

Het Vlaams Geneeskundigenverbond heeft een traditie op dit vlak. Ook zij hebben steeds geijverd voor een rechtvaardige sociale bescherming van de artsen. Er is nog werk aan de winkel! Zowel het Syndicaat van Vlaamse Huisartsen alsook het Comité Felix Kenens willen dit strijdpunt op de agenda houden!

Dr. Paul De Vreese

Voorzitter Comité Felix Kenens

Dr. Herman Moeremans

Voorzitter Syndicaat van Vlaamse Huisartsen.