Lastenboek: Waardering voor de huisartsgeneeskunde in België

DE NOORD/ZUID OVEREENKOMST: update punt 3 - 21.02.2008 (originele versie: lees hier)

Deelnemers aan het overleg op 21 februari hebben vooral hun aandacht toegespitst op hoe we dit punt (3) van de NZ-consensus kunnen verduidelijken.

Vooraf bleek al snel dat in beide landsdelen huisartsen wel degelijk zich achter een zelfde doel scharen:

We wensen voor alle geneesmiddelen, voorgeschreven door de huisartsen een afschaffing van de indeling in hoofdstukken. Een huisartsenvoorschrift dient steeds beschouwd te worden als een “hoofdstuk-één-voorschrift”.

We aanvaarden dat er een “hoofdstuk 4” regeling bestaat voor de nieuwe superspecialistische medicaties zoals in oncologie (vb Herceptine). We aanvaarden dan ook dat dit type medicatie onder hoofdstuk 4 voorbehouden blijft aan specialisten.

Als huisartsen wijzen we op enkele specifieke punten:

Om controle uit te oefenen op het voorschrijven van geneesmiddelen beschikt de overheid over voldoende middelen om dit te doen – ongeacht het 'hoofdstuk' waartoe het geneesmiddel behoort. De recente controles, uitgevoerd bij collega’s naar aanleiding van quinolonenvoorschrift tonen aan dat ook hfst1-geneesmiddelen perfect kunnen gecontroleerd worden. Voor het opsporen van outliers en het eventueel bijsturen van voorschrijfgedrag is de hoofdstukkenindeling niet nodig.
De wijze waarop het antibioticavoorschrift evolueerde in België – enkel op basis van de besprekingen van profielen in de LOK-groepen wordt nu in Europa als voorbeeld gesteld. We hebben dus bewezen dat feedback door de eigen beroepsgroep echt kan, mogelijk is en ook werkt.
In onze moderne gedigitaliseerde wereld zijn alle data over geneesmiddelenvoorschrift en de aflevering ervan door de apothekers beschikbaar. We stellen echter vast dat de cijfers die aan de huisartsen aangeboden worden vaak al “verouderd” zijn. We weten echter dat zowel op niveau van Farmanet, als op niveau van de apothekers-tarificatiediensten deze data veel sneller beschikbaar zijn.
LOK-groepen werden opgericht om “peer-review” mogelijk te maken. In de oude NZ-consensustekst vragen de huisartsen om die feedback in handen van de beroepsgroep verder mogelijk te maken en uit te breiden. Het beschikbaar stellen van de juiste, recente data is daartoe een voorwaarde.
De evolutie van de elektronische medische dossiers is dermate dat mogelijkheid ontstaat om bij het opmaken van een voorschrift vanuit de medische dossiers, een koppeling te maken met aanbevelingen voor goede praktijkvoering, zodat een autoregulatie ingebakken zit in de dossiersystemen.

Op basis van deze vaststellingen komen we tot volgend besluit:

Een afschaffing van de huidige administratieve overlast bij de huisartsen, die gegenereerd wordt vanuit hoofdstuk 4, en tegelijk een vermijden van toenemende onzekerheid over controlerende en bestraffende maatregelen vanuit hoofdstuk 2 is voor de geneesmiddelen, die voorgeschreven worden binnen de huisartsgeneeskunde echt realiseerbaar.

De beroepsgroep stelt daar tegenover:

De verdere uitbouw van de feedback, georganiseerd door de beroepsgroep zelf, in het kader van de werking van de LOK’s.
Voorwaarde daarvoor is dat de correcte data ook beschikbaar worden gesteld aan de beroepsgroep. Dit kan vanuit ons standpunt toch geen probleem zijn: immers het gaat over gegevens die we zelf gegenereerd hebben.
Het verder realiseren van autoregulatie vanuit de elektronische dossiers – waarbij de wetenschappelijke aanbevelingen gebruikt worden waarvoor ze dienen: namelijk als hulpmiddel bij het voorschrijven (en niet als normerend instrument voor controlerende en bestraffende instanties).
De realisatie hiervan is mogelijk en kan bevorderd worden door dit als element op te nemen in de labeling van de dossierpakketten.

Op deze manier zijn we er van overtuigd dat een goed evenwicht wordt bereikt tussen het verlangen van de overheidsinstanties om toch garanties naar correct voorschrijfgedrag verder te ontwikkelen en uit te bouwen enerzijds en het vermijden van administratieve overlast met dreigende betutteling bij de huisartsen anderzijds.