Werkblad

Minister evalueert eerstelijns psychotherapie fout

Minister van Sociale Zaken en volksgezondheid, Rudy Demotte, wil voor mensen met een psychische of psychiatrische problematiek het terrein van de zorgaanbieders herzien. Dit is een terecht initiatief : het is de hoogste tijd dat deze patiënten beschermd worden tegen de bedenkelijke praktijken van ‘pseudo-zorgverleners’.

In zijn wetsvoorstel onderscheidt de minister volgende categorieën van hulpverleners die bij deze patiënten autonoom een diagnose en een behandeling kunnen instellen : klinische psychologen, seksuologen en pedagogen, psychotherapeuten en psychiaters.

Spijtig genoeg maakt minister Demotte enkele fouten. Vooreerst benadert hij de patiënt in een voorbijgestreefde context van een strikte scheiding van geest en lichaam. Hij negeert hiermee onze manier van zorg verlenen, die duidelijk holistischer is.

Een even grote fout is dat de minister en zijn adviseurs bewust de weg niet willen zien die heel wat patiënten volgen met hun psychische of psychiatrische problematiek.

Begeleiding van patiënten met ‘aanpassingsstoornissen’, het meest frequente psychische ziektebeeld in deze tijden met onzekere sociale situaties, zowel op de werkvloer als in de meer besloten onmiddellijke omgeving. De vermelde beroepsgroepen bieden hiervoor slechts terzijde en na belangrijke wachttijden de nodige hulp. Maar het zijn wel de huisartsen die hier paraat staan om deze patiënten op te vangen en door een moeilijke levensepisode te helpen.

Begeleiding van patiënten met een chronische psychiatrische pathologie loopt vaak niet via de genoemde beroepsgroepen maar merkwaardig genoeg alleen via de eerste lijn. Projecten om de zorg voor deze patiënten in de thuissituatie te stabiliseren tonen aan dat heel wat van deze patiënten om verschillende redenen het contact met de voornoemde beroepsgroepen verloren hebben en dit contact niet meer wensen op te nemen. Zij wenden zich meer en meer tot de zorgverleners in hun onmiddellijke levenssfeer, waar de huisartsen de coördinatie van de zorg moeten waarmaken. Op heel wat plaatsen in Vlaanderen kan de huisarts hiervoor slechts rekenen op een schrale ondersteuning.

De opvang van de patiënt en zijn omgeving in acute situaties wordt alleen door de collega’s psychiaters in ziekenhuisverband mee verwezenlijkt. De andere in het wetsvoorstel vernoemde beroepsgroepen komen op zulke momenten slechts zelden in beeld.

Psychosomatische problematiek wordt door de minister verdeeld : het is of psychisch of somatisch. De meeste hulpverleners, zeker huisartsen maar ook ‘somatische’ specialisten verliezen nooit de relatie uit het oog tussen geestelijke en lichamelijke problemen.

We vragen dus onze minister om aan dit wetsvoorstel, dat een terechte bescherming beoogt van de patiënten met een psychisch of psychiatrisch probleem, de nodige verbeteringen aan te brengen. Wij menen dat we in de afgelopen jaren op dit terrein heel wat ervaring hebben opgedaan en we zijn dan ook ten zeerste bereid minister Demotte een reeks constructieve voorstellen aan te bieden.

Het SVH bestuur