|
Syndicaat van Vlaamse Huisartsen vzw
|
 |
|||||||||||||||
| |||||||||||||||||
|
|
Syndicalisme voor de huisartsen sinds 10 jaarSVH: hoe het begon…
In 1994 hielden de Vlaamse huisartsen een “staten generaal”. Het was op deze staten generaal dat Dr. Karel Van De Meulebroeke de geboorte van een nieuw syndicaat aankondigde: er was een grote vraag naar vertegenwoordiging van huisartsen door huisartsen. Toen reeds was de vraag naar erkenning van een monodisciplinair huisartsensyndicaat[1] een prioritaire verzuchting.
Na tien jaar loyaal meewerken in een kartel met ASGB en GBO, moeten we echter vaststellen dat de partners in dat kartel er alles aan deden om de terechte vraag naar erkenning van een monodisciplinair huisartsensyndicaat weg te moffelen.
SVH: 10 jaar later…
Ook 10 jaar na die staten generaal blijkt de malaise bij huisartsen nog groter dan voorheen: op 14 december 2002 betoogden de huisartsen in Brussel[2]. Waar toen een schoorvoetende inhaaloperatie ten gunste van de huisarts werd ingezet, bleek reeds in begin 2004 na het opmaken van de nieuwe conventie, dat voor het eerst een groot deel Vlaamse huisartsen deze conventie niet goedkeurden.
Het SVH toonde zich als een echt huisartsensyndicaat: ondanks veel druk vanwege andere onderhandelingspartners keurde het SVH de voorliggende conventie niet goed. Vandaag (eind 2004) wordt opnieuw de huisarts in de verdoemhoek geplaatst[3]. Het niet goedkeuren van de conventie bleek de juiste keuze.
Andere partners?
Het is intussen duidelijk dat de Vlaamse huisarts het slachtoffer is geworden van de overvloed aan goedbedoelde initiatieven: een pleiade aan verenigingen wilt de huisartsgeneeskunde vooruithelpen: van wetenschappelijke vereniging over navormingsinstituut, van kring –werking tot huisartsenparlement[4]. De huisartsen beseffen dat minimaal een samenwerking tussen deze verenigingen; maar optimaal een samenvoeging van deze verenigingen nodig is.
Het idee van een eenheidsvereniging (naar Nederlands voorbeeld “domus medica” genaamd) krijgt gestalte. De “ware” vertegenwoordigers van de huisartsgeneeskunde hebben dit begrepen. Samen met het SVH besloten VHP, UHAK, WVVH en VHNI om nu verder werk te maken van deze eenheidsorganisatie[5]. Meteen blijkt ook wie deze eenheidsgedachte vreesde: de gemengde syndicaten. Het spel, waarin “kleine broer huisarts” steeds met kruimels bedeeld wordt doorkruist vele “grotere” belangen. Denk maar aan de vele grotere sommen die verdeeld worden tussen ziekenhuizen en de ziekenhuisartsen[6] – allemaal verdoezeld in het steeds groeiende budget voor medisch-technische hoogstandjes…
Om deze reden moest het SVH wel het kartel met ASGB en GBO opzeggen. Want de primordiale vraag tot erkenning van een monodisciplinair syndicaat kreeg geen kans in de kartel-formule.
Huisartsenbelang is patiëntenbelang.
Huisartsgeneeskunde blijft, ondanks vele beloften steeds het zwakkere broertje. Dit zal zo blijven zolang de overheid niet toestaat dat huisartsen zelf over hun budget kunnen meebeslissen. Tot nu toe geldt immers steeds de macht van het “bedrag”. Want in alle overlegstructuren zien we dat er meer gewicht wordt toegekend aan de vertegenwoordigers van de “grote deelbudgetten”. Het is zo dat met 5% van het budget meer dan 90% van de gezondheidsproblemen opgelost binnen de eerste lijn. En dat de patiënten dit waarderen bleek nog uit recente “tevredenheidsonderzoeken”[7]. Het wordt echter niet meer gehonoreerd door de maatschappij. De 5% van het gezondheidszorgenbudget kan niet op tegen de meer dan 30% budget voor de ziekenhuissector.
Huisartsen zijn bereid om meer hun rol te spelen in de begeleiding van de patiënt in de doolhof van gespecialiseerde geneeskunde, maar ze krijgen daarvoor niet de nodige ondersteuning. Wanneer het SVH hier dus opkomt voor het “belang” van de huisartsen, dan is dat ook omdat we dringend meer werk willen maken van een betere bescherming van onze patiënten tegen de overconsumptiedrang[8], die eigen is aan de ziekenhuissector in ons land.
Nieuw SVH
Vanuit het aanvoelen van de nood om het huisartsenstandpunt te laten verdedigen door huisartsen zijn er nieuw jonge bestuursleden toegetreden tot de raad van beheer van het SVH. Verjonging, en ook een versterkte vraag naar eenheidsbeweging, ook een nog beter in de verf zetten van huisartsenstandpunten: dat zijn de kenmerken van deze nieuwe raad van beheer. De “nieuwe lichting” beheerders komt hoofdzakelijk uit de locale kringen, waar al lang begrepen is dat huisartsenbelang verdrinkt en weggeveegd wordt naast het grote “debat” dat gevoerd wordt om het grote geld, wanneer ziekenhuisbelangen en farma-industrie-belangen op de onderhandelingstafel komen.
Om terug de huisarts zijn of haar correcte plaats in de gezondheidssector te geven herhalen we onze primordiale eis tot erkenning van een monodisciplinair syndicaat! [1] Om toch te kunnen deelnemen aan de syndicale verkiezingen, en zo mee inspraak te krijgen in het overleg dat onze beroepsgroep aanbelangt, moest het SVH een kartel sluiten: de wettelijke vereisten voor representatieve syndicaten stellen dat enerzijds zowel huisartsen als geneesheer-specialisten vertegenwoordigd worden; anderzijds moet een representatief syndicaat ook in beide landsdelen leden hebben. [2] De eisen waar de huisartsen zich toen achter schaarden waren heel redelijk: ze waren samengevat in een Noord-Zuid-consensus, waarbij de huisartsen meteen aanvaarden dat de financiële eisen slechts over enkele jaren gespreid haalbaar zouden zijn. Die Noord-Zuid-consensus beschouwen we echter nog steeds als het minimum minimorum. Echte herwaardering van de huisartsgeneeskunde moet echter veel verder gaan. [3] Ondanks het feit dat binnen de gezondheidssector, de huisartsen hun budget steeds binnen de afgelijnde begrotingsdoelstellingen houden, wordt hen nu toch de index ontnomen. Ondanks het feit dat huisartsen effectief inspanningen leveren om het voorschrijfgedrag bij te sturen wordt steeds weer de huisarts door overheid en media met de vinger gewezen ( wijze waarop antibiotica, bloeddrukverlagers en antidepressiva het nieuws haalden) [4] Huisartsenparlement, WVVH, navormingsinstituut, UHAK, de syndicaten: in al deze verenigingen vinden we vele huisartsen die zich inzetten. Bijna altijd pro Deo. Op locale vlak zien we dezelfde inzet in locale kringwerking, SIT’s, palliatieve netwerken enzovoort. Maar eveneens pro Deo. [5] Het raamakkoord opgemaakt door de vertegenwoordigers van deze vereniging is te vinden op www.domus-medica.be [6] Structurele onderfinanciering van de ziekenhuizen maakte dat “afhoudingen op erelonen” binnen de ziekenhuissector als normaal beschouwd worden. Dat ziekenhuisartsen aan dit systeem blijven meewerken doet vragen rijzen. Buiten het ziekenhuis worden dergelijke “afhoudingen” dichotomie genoemd. [7] “Gele trui voor de huisarts” in de kranten van de VUM-groep [8] Affaire Dodoens is slechts “toevallig” aan het licht gekomen. De problematiek stelt zich in ALLE ziekenhuizen.
|
|
Start | Deze site is eigendom van het SVH. Voor vragen over deze website kunt u contact opnemen via web▲master_svh@telenet.be.
Het SVH-vzw kan niet worden verantwoordelijk
gesteld voor gebeurlijk verkeerd gebruik van deze site.
|
